9 Ekim 2013 Çarşamba

Sabah Sabah


Sabah trafiğinin kudurduğu saatler kaldırımda iki ilkokul öğrencisi çoçuk; aheste aheste yürüyorlar,hiç ama hiç aceleleri yok.Yarım saat önce varacaklar okula belki onun rahatlığı belkide içlerindeki huzurun tazeliğin rahatlığı.Dönüp trafiğe baktığımda görüyorum ki bizim acelemiz var,karışık kafalarımız,her an taşacak sabrımız birde tepemiz atınca hoyratça bastığımız kornamız. Çocuk olmak ne güzel şeymiş dedim bir daha.Çocuğum olduğundan beri duyarım "Büyüdükçe akıllanır"lafını
akıllanmak; neye göre kime göre?
Büyüdük akıllandık mı?

9 yorum:

  1. Çocuk olmak, çocuk kalabilmek çok güzel şey...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. evet en büyük lüks çocuk kalabilmek sanırım

      Sil
  2. hadi büyüsem bi derece..

    büyüklerin dünyasında küçük kalmak daha zor..

    :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ne kadar zor olsada en şekeri çoçuk kalabilmek boşver hiç büyüme...

      Sil
  3. Bu yorum yazar tarafından silindi.

    YanıtlaSil
  4. Merhabalar,
    Bloğunuzu çok beğendim ve izlemeye aldım. Bana da bekliyorum. Güzel paylaşımlarda buluşmak dileğiyle. Sevgilerimi bıraktımmmm…..:))

    YanıtlaSil
  5. hoşgeldin selda beğenmene sevindim sevgiler benden...

    YanıtlaSil

Teşekkürler..