terspabuçlar

  90 lar pop değil yalnız magazinini de ayrı severim amma velakin bende yabancı magazin tırt.Bak beşbin soruluk yerli magazin testi yapılsın şokopop ve Ayşe Balıbey den başka rakip tanımam zira onlarda bu işin piridir ama o kadar .Ricky Martin'in filan gay olduğunu öğrendiğimde evlenmiş boy boy çocuklarımız olmuştu.Telimle duvağımla ispanyaya neyse. jr keneddy ve carolyn besettenin aşkıda o yılların esip kavuran hikayesiymiş. keneddy isminden anlaşılacağı üzere amerikan başkanı john f.keneddy'nin oğluşu carolyn de Calvin Cleinin sağ kolu falan diyorlar ama neticede sigortalı çalışanıymış.Carolynin emeklilik durumu ile ilgili spoiler vermeyelim bu aşkın dizisi çekilmiş izlemeyenlere tavsiye olunur. Hikaye zaten güzel ama oyuncular taş...uzun zamandır behlülle bihterden beri böyle yakışan çift izlemiyordum alev atıyorlar ekrandan.Mis gibi doksanlar kokuyor sahneler,hanım kız moda tabir old money liğin kitabını yazmış maskunel minimal bütün tarzları donunda sallamış. aşkı memnudan...

ilişkilerde büyük birşey olunca değil öyle biranda sıradan bir mevzuda geliyor soğuma hissi A ne oluyor bile diyemeden kolayca olup bitiveriyor. bardağı taşıran son damlalar birer bahane oluyor çoğu zaman,ama en çokta onlar merak ediliyor.ne olduda böyle oldunun tek bir yanıta sığması shorts videolara alışkın bünyelere ilaç gibi gelirken,o öyle dediyse o da böyle yaptıysa denklemini kuranlara x'i veriversen herşeyi çözüp katile ulaşacaklar hissi uyandırıyor. Bir zahmet bir iki deneme yanılma yapayım sonuca gideyim yok.Onu da sen vereceksin,kırıldığın için suçalanma bir numaradır genelde toksik ilşkilerde,tamamen yok sayılma görülmeme ikiye oynar,üçüncü daha rezil hani çocuklar düşüp ağlayacağında bak kuş uçtu denir ya tamamen odağı şaşırtmak amaçlı bu ikinciye benziyor ama dediğim gibi bir kuş uçtusu var bunun.Senin kırgınlığın duradursun bak bende ne dertler var. İlişkileri toksikleştiren en büyük etken galiba bu;karşındakinin duygularını görmeyi reddetme.Belki belli kişilik örünt...

Kendimden genel olarak memnun olduğum bir dönemimdeyim, hoş daha az  olduğu dönemelerde olmuştur ama hiç memnun olmadığım bir dönemi hatırlamıyorum.Sağlıksız narsisizm evet ,kaynında da olandan. Ben bu kafa rahatlığına yaşlanınca ulaşırım sanıyordum,hani sütyen takmadan sallaya sallaya dolaştığın zamanlar gibi.Allah seni inandırsın,iç giyim sektörü çok ilerledi.Geçenlerde bimde göğüs ucu kapatıcı satılıyordu anlatabiliyor muyum?Gerek kalmadı yani atmışları beklemeye. Geçen bir tweet okudum 35-45 yaş arası bir garip diyordu yeni evlenende var torun sevende.Ben yirmili yaşlarda çocuk sahibi olduğum için şükrediyorum.(hiç olmama ihtimalini cepte tutarak)havuzda tatilde anne anne diye darlayan çocuk görünce alıp eve gidecekmiş gibi hissedip anksiyetem zıplıyor Allah affetsin. Bir komşum var kadın kariyerin kariyerini yaparken iki de arka arkaya çocuk yapıştırmış.Sen el yükseltince evrende restini görür ya....ikisi de oğlan.Anlayacağın evrende ona yapıştırmış.Mutfak tezgahımın üstündeki...

Ben aklım erdiği yaşlardan itibaren ne zaman birşeylere canım sıkılsa yahut can sıkacak mevzuların müsebbibi olsam nadide bir cümle duyardım;posta başlık olmuş o klişelerimden biri  "Bok Yediğinden başın ağrıyor" Böyle derdi kraliçe! bende önceleri çocukluktan sonrada ergenlik hırslarımdan bir kerede başımı ellerim arasına alıp demedimki bu laf ne diyor şair burada ne anlatmak istiyor. Annem öfkeliydi ve ben agresif insanları çocukluğumdan beri hiç ciddiye alamadım.çok karikatürize gelirler niyeyse.Durum böyle olunca beni kızdırabilmiş ama hiç düşündürememiş. Öfkesi kimeydi bana mı? yok be, bana sıra gelemeyecek kadar kalabalıktı onun listesindeki konular.kırklı yaşlarda dönüp bakınca ne yalan söyleyeyim empati bile yapabiliyorum aman dur empati çok iddialı oldu anlayabiliyorum diyeyim.Ez cümle böyle bir model kadın var ve biri de bana denk geldi. Şimdi tüm bunları kabullenip kuş gibi hafiflediğim yaşların ertesinden yazıyorum.ama neydi kurt.... kurt kışı unutma konusunda idd...

Ben çok ekmek tüketmem ama ne varki ekmek kokusu;ıslak toprak,odun kokusu gibi bende çok derin hatıraları olan imza kokulardan.Bir süredir nerden düştümse migroslarda la lorainne markasının dondurulmuş olarak gelip markette pişirilen bagetlerine düştüm. Bu baget+taciroğlu tulum peyniri+domates+az zeytin yağı=ziyafet Sonra ekşi mayalı ekmekle kesişti yollarımız,daha önce yemişliğimde var ama onlarda rahatsız eden ekşimik bir koku vardı,bununla ilgili ön yargımı bu marka kırdı tok tutma süreci bizim tükettiğimiz ekmeklerle çok farklı bu ekmeklerin.La lorainne ait baget,ekşi mayalı yahut tam buğday değil ama Artısan dedikleri kalitede bir ekmek.bu ekmeklerdeki en büyük fark uzun mayalanma süreçleri.İtalyada farketmiştim ilk bunu,türkiyede ben ne zaman hamurişi bir şey yesem çok hızlı acıkırım,ama orada farklıydı.Buradaki birinci etken unun kalitesi ikincisi de uzun mayalanma süreciymiş. Uno'nun tadı hoş gelsede pakete giren ürünlerde o koruyucunun etkisi midir nedir bilmiyorum ama bir...

  Gecenin onbiri.sabah sekizde girdiğim mutfaktayım halen.Bulaşık makinesine meyve tabaklarını tıkarken makinenin filtresinde benim almamı bekleyen bir adet kabak çekirdeği ile göz göze geliyoruz.Dünde ordaydı belki birkaç gün öncesinde bile.Onu oradan ben almazsam kimsenin almayacağını bilmekle yüzleştim bir an.Nuri bilgenin filmlerindeki dramatik yüzleşmelerden biriydi.keşke diyorum bazen kafa kamerası takıp içsesimin volümünü yükseltebilsem. Sabahında kirli çamaşırları ayır;renkli-beyaz renklileri kendi arasında ayır;alt-üst  sonrasında makinaya at-ser Akşam çamaşırlar kuruyunca çay demleninceye kadar bir kaç parçayı ütüle  diğerlerini topla çamaşır sepetine tıkıp çay içerken katla sepeti çamaşır odasına koyup kapatıyorum laundry hizmetlerini.Allah ömür verirse yarın işten gelince ocaktaki yemek pişinceye kadar sepetteki katlamış olduğum çamaşırları yerleştiririm. Çay içip çamaşır katladığım sırada şu tatlı filmi izledim.sonra evlilik ve ebevyn olmanın Kalifornya ve Ko...

Fazla düzdü,okadar düzdü ki bu olsa olsa ruh hassaslarının ayırt edebileceği; mütevazılığın performansa dönüştüğü yapaylık yahut sadeliğin yakalanması en güç hâliydi. Artık “neyse ne” dedim. Daha bir hafta gözümün önünde; kimine az, benim gibilerine yeterince uzun bir zaman. Bakarız. Bir insanı tanıdığını sanmadan önce güzel bir zaman dilimi vardır. İç sesin bahis oynadığı; “öyleyse böyledir”in “ya öyle değil de şöyleyse”yle kıyasıya el artırdığı, henüz kimsenin kazanmadığı yahut sıçıp batırmadığı o aralık. Herkes ilgimi çekmez. Hatta gözümün önündekini görmemekle ilgili kendime has bir yeteneğim bile vardır. Ama bir hâl, bir tavır, bazen de saf güzellik… Bakarım güzele ben. Bazen sadece benim baktıklarım güzelleşir; ama çoğu zaman aura denen o elektrik çeker beni. Ondaki de galiba kuantumun açıklayabileceği bir şeydi. Dedim ya, fazla sadeydi. Bir kere götü yere yakındı. Hitler’e özgü bir nazar kıstasım vardır: önce uzun boylular, sonra kum saati bel, kalkık popo, parlayan sağlıklı saç...