terspabuçlar

Niyet ettim son veli toplantısına deyip girdim sınıfa.Konu veda gecesi hazırlıkları.Niye nasıl kısmını boşverdim,defalarca aynı soruyu aynı kişiye  mütemadiyen sorabilen insanlar var.Bunu dört yıldır düzenli yapıyorlar.İşin fenası sonsuza kadar yapabilir gibi duruyorlar                Hocam niye çocuklar koyu renk pantolon giyiyor-kızlar etek giyse olur mu? Tam bir tur dönüyor bitti gibi oluyor.            Beyaz pantolon olsa olmaz mı-kızlar pantolon giymese ne olur? Haydaa!orayı geçmiştik ablacım diyesin geliyor .Tek watsup'sız anneyim ve duyduğuma göre en az bir aydır bu konuyu tartışıyorlarmış onlıne ortamlarda:) İlkokulun en zor yanı "veli"olabilmekler.Sınıf annesi denen kişi gözümde keşiş gibi bir şey.Parmakla dürtesim geliyor bazen,sen gerçek misin diye. Kendimden utanıyorum bazen bu asosyal hallerimden .Geçen gün kermesleri vardı.Bir tepsi börek sarıp yarım gün orada takılan anneler oldu.Ben hayal e...

Her şey bir omuz ağrısı ile başladı,birde iki göğsünün arasında bir kitle.Çok ağrım var diyor derin derin of çekiyordu. Geçen kış çok kar yağmıştı sabah namazından gelirken düştüğünü söylemişti,bir gün arabanın etrafındaki karı temizlerken terleyip üşüdüm demişti.Defalarca yapılan tahliller sonucu doku yırtılması dediler fizik tedavisi gördü.Ama ağrılar geçmedi her fırsatta,of diyordu.O kadar çok oflamaya başladı ki bir an depresyona girdiğini bile düşündük.Baktığında bir omuz ağrısını abartan 62 yaşında bir adamdan başka bir şey görünmüyordu.Tüm kan tahlilleri iyi çıkıyordu.o bölüm bu bölüme sevk ediyor hepsine derdini sil baştan anlatıyordu.Konuşmayı hiç sevmiyordu bir insan şeklinin üstüne ağrı olan yerlerini göstermek için işaretler koymuş.O insanın %80i  işaretliydi.İlaçlar ve fizik tedavinin ardından değişen bir şey olmayınca üniversite hastanesine götürdü eşim babasını.İlk hafta teşhis konuldu akciğer kanseriydi dördüncü evre dediler.Ağrıların başlamasından dört ay geçmi...

Bir gün beyoğlunun arka sokaklarında siftiniyoruz sabah öğle arası bir vakit.Hatta restoranın tekinde Şafak Karaman kurufasulye yiyordu.Bunu ilk ecnebilerin sık gittiği bir otelde görmüştüm.Pek yadırgamamıştım aslında tek yadırgadığım kahvaltı anlayışı cornflakes böylemi yazılırdı neyse,ondan ibaret olan insanın sabah bunu yemesiydi.Neyse Şafak Karamanda seviyormuş ,bi gün bende yiycem dedim yürüdük,bir sahaf çıktı karşımıza.Kitapların yanında antika eşyalar falanda var,abow ben burda kendimi kaybederim derken.Raflardaki tozun 25 yıllık falan olduğunu görünce geri teptim.Zira alerjik bi bünyem var,bilmeden birşey alsam biraz uçuşsa o tozlar akşama kadar bir büyük devirmiş bir kafam olabilebilir.Tozsuz bir yerler ararken benim oğlan,anne bu ne dedi ayağını kaldırarak.Sürpriz!kedi kakası.Tozların arasında kendini kamufle eden bir kedinin varlığını o an etrafa bakarken tespit ettik.Allah'ın boklusu her yeri mayınlamış meğerse toz dağlarının yer yer oluşturduğu tepecikler bu arkadaşı...

.... Çok dolu olupta hiç yazasım olmayan bu günlerde hepinizi sessizlikle selamlıyorum.Bu dilekçe yıllar önce mail gurubundan gelmiş bende saklamışım ne zaman okusam tebessüm ederim umarım sizde de aynı etkiyi yaratır.

ÇAPULLİNG STYLE Bugünlerde yepyeni bir dıy projesi. Maske modasında zevkinize göre hareketlendireceğiniz pet şişeden maske projesi klasik gaz maskelerinden sıkılanlara hoş bir alternatif.Ben zımbalı kurukafalı metal süslemelerle hayal ediyorumda hoş olabilir ne dersiniz.. Saçlarda bu yaz biber gazıyla hareketlendirilmiş dalgalı modeller veya topladım çıktım şıklığı çok revaçta Toprak tonları,yeşiller , değişik tondaki kahveler bu yazın renkleri olacağa benziyor Ve en tuttuğum parçalardan birisi uçuş uçuş elbiseler.Hem rahat hem şık , altına düz ayakkabılarla spor,ivana nasıl diyodu bir sıtiylottoyla Arınç'ın bahsettiği gibi şık seçkin düğünlere gidilecek kadar şık... Şal modası geçen yılda vardı ama bu yıl fonksiyonel şallar her rengi ve dokusuyla çıkacak karşımıza,gerekirse saçlarınızı toplayabilir ,boynunuza dolayabilir,kötü bir kokuda ağzı burnu kapatabilirsiniz.. Sırt çantasını benim gibi özleyenler işte bu yıl o hasret dinecek.Hemen bi sırt çantas...

Uzun zaman oldu bu tespitleri yapalı hayli uzun:/ Neredeyse aylar önce yazmıştım,ama bir tık deyip yayınlamadım. Kadınlar günü yaklaşırken tekrar kaynama noktasına geliyor içimdekiler madem yazılmış silmeye de kıyılamamış yayınlayayım bari... Şimdi efendim kop koyu bir feminist nasıl olunur yada olmuşumdur, aşamalarını bir bir izleyeceğiz.Biraz sonra okuyup da güzel kafalarınızda canlanan tüm hikayeler birebir gözlemlenmiş kişisel hayat tecrübelerimden alınmıştır.Yazarın Türkiye'nin en orta yerinde iç Anadolu'da doğup büyüdüğünü göz ardı etmezseniz iyi olur.Nişantaşından Anadolu çözümlemesi yapmıyoruz yani.O yüzden kimseyi bağlamaz,genelleme yapılmaz yaparsan da keyfin bilir okuyucu napalım.... Tüm hikaye aslında ana rahmine düştüğün ilk anda başlamıştır.Yüzde ellilik bir ihtimalle kız olma olasılığı, cenin içinde anne içinde sıkıntılı durumdur.Her insan kızı olsun ister belki ama sakat beyinlerde bu çok da şikar bir şey değildir.Ne gariptir ki insan neslinin devamlılı...

Bir Kadının En Büyük Düşmanı  diğer bir kadından başkası değildir  neyin,ne kadar yakının olduğu hiç farketmez. Belkide hayatın en erken öğrettiklerinden birisidir bu  adem kızlarına. 1303 dediğim yıllarda;komşumuzun kızına babası istanbuldan saçları olan oyuncak bir bebek getirmişti hemde 3 tane.Böyle bir şeyin varlığından bile habersiz olan ben çarpıldım kaldım o bebeği görünce evet ya hayal değildi benimki, saçları olan oyuncak bebek vardı ben yapacaktım halbuki ama birisi benden önce davranmış işi imalata dökmüştü. Naylon bir iki bebeğim vardı ama tarayacağım saçları yoktu hem onun üstüne fazlaca bastırırsan içine çöküveriyordu halbuki diğeri öylemiydi gerçek ten gibi,esnek daha canlıydı. Tamam oda plastik ama naylon gibide değildi. Hazmetmem şaşkınlığımı atmam bir günümü almıştı sonra böğürmüştüm resmen -istiyoooom diye içim öyle yanıyorduki ağzım gözlerim iradem dışına çıkmıştı sanki Annem o güne kadar hiç bişey istemediğimi söyle...