terspabuçlar

Dört beş yıl öncesiydi no-poo diye bir akımdan bahsediyordu yerli yabancı blogggerlar.Dikkatimi çekmişti.Algıda seçiciliğimin altında yatan mevzu ise şuydu;şimdi ben çocukken sarışındım ay bunu söylemezsem çatlar ölürdüm.Türk kızlarının %60'ından duymuşumdur.Ne travma Yarebbim,barbie gibi doğ git sonra çaki'nin bebeğine dönüş:)Şaka şaka esmerleri gömmeyelim zira ben şu an koyu kestane saçımla bu gruba girerken,çaki'nin bebeği de kızıldır ayrıca deyip kıvırayım bari.Neyse sarı esmer farketmez çoğu insan evladı gibi güzel saçlı bir çocuktum.Ergenlikte de dökülme sorunları olduysa da (günlük 100-150 teli normal)genel olarak gür sağlıklı toka düşmanı diye tabir edeceğimiz bir saçım vardı.Sonra para kazanmaya başlayınca "ah kapitalizm yedin kuruttun sen bizi" gelsin boyalar gitsin fönler günleri başladı,kızıl balyajlar,sarı röfleler,görümce maşaları derken, saç bakım kremleri,ısı koruyucu ürünler,binbeşyüz etkili şampuanları da o günlerde öğrenmiş oldum.Derken bir...

2018 yılına ait kişisel bir almanak yapayım fotoğraflarla dedim ama hayli kalabalık olacak.Emekli Ayşe Teyze'den beterim sadece çiçekler ile mesaimin görüntülerini koysam en az yirmi fotoğraf çıkacak. Gruplayalım bari, daha düzenli olacak gibi:)2018 bayram tatilinden "İstanbul sokakları"Galiba en çok grafitiler etkiledi geçen yıl,o kadar çok o kadar renkliydiler ki.Tek sorun kalabalık "Bi durunda çekelim be" diyemeyince duvarların önünde takılıp kaldım arada benim erkekleri kaybettim yada onlar hayli uzaklaştıktan sonra olmadığımı fark edince son grafitiye geri dönüp beni buldular:) iyi seyirler

Şimdi konumuz terk edilmiş yerlere evlere karşı duyulan dayanılmaz tutku.Bilmiyorum sizde etkileniyor musunuz böyle yerlerden.Benim hikayem altı yedi yaşlarımda mahallede bir ev ile başlıyor.Sanırım sahibi ölmüştü ama evin içi dayalı döşeli duruyordu.Her fırsatta bahçe duvarından atlar,sımsıkı kapalı olan perdelerin pencerelerin ardından kapı deliklerinden bir şey görebilir miyim diye delirirdim. Mahalledeki çocuklarla bir sürü hikaye uydurur bir süre sonra bu hikayeleri  kimin uydurduğunu unutur,hepsine inanır korkardık:) Sonraları tv de yada nette karşılaştığım terke dilmiş şehirlere karşı garip şeyler hissettim.Şu dünyada en çok girmek istediğim yer Kıbrıs ta yıllardır kapalı olan Maraş (Varosha) şehri.Bilmeyenleriniz varsa nette fotoğraflarına bir bakın derim.Yetmişli yıllarda,dünyaca ünlü jet sosyetenin tatil için tercih ettiği otel ve kumarhanelerin olduğu bir şehir.Dünyanın ilk yedi yıldızlı oteli burada inşa edilmiş,bir rivayet odur ki otelin plajı için kumlar Mısı...

Geçenlerde sabah bir yerden kuş sesleri geliyor ama nereden olduğunu da anlayamadım.Tövbe hayvanların boğazında hastalık varmış gibi.Neyse kocamın yaratıcı alarm sesiymiş.Kalktı kapadı geldi. -Bu ne sesi? -kuş sesi -akşamdan kalmış senin bu kuşlar -nasıl yani? -böyle kuş sesi mi olur ya? -geçen sen rahatlatıcı ses uygulamalarında dinliyordun ya -hacı benimkiler gerçek kuş sesiydi -benim ki ne? -şimdi yeşil örtülü kahve masası hayal et-ettin mi tamam.Bu kuşların göz altları siyahlaşmış,ayağında yumurta topuk, birinin elinde tespih  hah işte senin kuşlar öterken aynen bu geldi gözümün önüne -nasıl bir ruh hastasısın? beş dakikada şunu yazdın.Harcamışın kendini,senaryo yazarı olacakmışın. (Ben pis bir insanım sabah kendi dahlim dışında uyanınca daha bir pisleşirim.)Gülerek kalktım -çay koyayım madem -koy madem -içeriz senin alemci kuşlarla

Niyet ettim son veli toplantısına deyip girdim sınıfa.Konu veda gecesi hazırlıkları.Niye nasıl kısmını boşverdim,defalarca aynı soruyu aynı kişiye  mütemadiyen sorabilen insanlar var.Bunu dört yıldır düzenli yapıyorlar.İşin fenası sonsuza kadar yapabilir gibi duruyorlar                Hocam niye çocuklar koyu renk pantolon giyiyor-kızlar etek giyse olur mu? Tam bir tur dönüyor bitti gibi oluyor.            Beyaz pantolon olsa olmaz mı-kızlar pantolon giymese ne olur? Haydaa!orayı geçmiştik ablacım diyesin geliyor .Tek watsup'sız anneyim ve duyduğuma göre en az bir aydır bu konuyu tartışıyorlarmış onlıne ortamlarda:) İlkokulun en zor yanı "veli"olabilmekler.Sınıf annesi denen kişi gözümde keşiş gibi bir şey.Parmakla dürtesim geliyor bazen,sen gerçek misin diye. Kendimden utanıyorum bazen bu asosyal hallerimden .Geçen gün kermesleri vardı.Bir tepsi börek sarıp yarım gün orada takılan anneler oldu.Ben hayal e...

Her şey bir omuz ağrısı ile başladı,birde iki göğsünün arasında bir kitle.Çok ağrım var diyor derin derin of çekiyordu. Geçen kış çok kar yağmıştı sabah namazından gelirken düştüğünü söylemişti,bir gün arabanın etrafındaki karı temizlerken terleyip üşüdüm demişti.Defalarca yapılan tahliller sonucu doku yırtılması dediler fizik tedavisi gördü.Ama ağrılar geçmedi her fırsatta,of diyordu.O kadar çok oflamaya başladı ki bir an depresyona girdiğini bile düşündük.Baktığında bir omuz ağrısını abartan 62 yaşında bir adamdan başka bir şey görünmüyordu.Tüm kan tahlilleri iyi çıkıyordu.o bölüm bu bölüme sevk ediyor hepsine derdini sil baştan anlatıyordu.Konuşmayı hiç sevmiyordu bir insan şeklinin üstüne ağrı olan yerlerini göstermek için işaretler koymuş.O insanın %80i  işaretliydi.İlaçlar ve fizik tedavinin ardından değişen bir şey olmayınca üniversite hastanesine götürdü eşim babasını.İlk hafta teşhis konuldu akciğer kanseriydi dördüncü evre dediler.Ağrıların başlamasından dört ay geçmi...